Allebei hadden we lang uitgekeken naar deze week. We zouden lekker aan de slag gaan met de sfeer en inrichting van de casa. Waar kan dat beter dan in Thouraz (huhu :)).
Alles was geregeld en toen was het zover! Op de grote shuffledag bracht ik via de Mont Blanc tunnel Allard naar Chamonix waar zijn Bergwandelen.com wandelreis begon en daarna reed ik alleen door met Tomo, de berg over, hop hop, en een uurtje later stond ik bij het mini stationnetje in Martigny en daar zat ze al na een soepele treinrit vanuit NL. Geweldig! We zijn samen!
Om lekker snel in de bergen aan te komen reden we over de ruige Col de Gran Saint Bernard ipv door de tunnel. De col lag helaas in de wolken, dus we reden maar gewoon lekker bochtig door naar Thouraz over de stille wegen. Onderweg lekker bijkletsen natuurlijk!
Aangezien de bouwplaats er elke week anders uitziet, moesten we in het moment bedenken waar we zouden slapen en hoe we konden leven. Dat hadden we snel georganiseerd. Allebei in een tentje, Tomo logeerde bij mij, en de caravan werd onze ‘huiskamer, kantoor en keuken’. De hele week supermooi weer dus dat was ideaal!
Helaas gleed Raymonda de eerste avondwandeling uit en brak haar pols! Zo dan. Dat was schrikken! En zo leerden we ook gelijk het ziekenhuissysteem in Aosta kennen. We reden dezelfde avond nog de berg af. Dat werkt mooi, bijzonder vriendelijk en duidelijk, alleen vonden we 3 uur wachten op de 1e hulp wel erg lang. Dus de volgende ochtend gingen we weer de berg af naar het ziekenhuis en kwam ze, ook na 3 uur geduld, er met gips weer uit.
Tijd voor koffie in een lokaal tentje waar Raymonda tot mijn verrassing weinig bezig is met haar gebroken arm. De creatieve inrichting van het knusse tentje neemt haar bijna over. Haar hoofd ging AAN! En dat zegt ze dan ook met een grote schaterlach. Ik weet wel waarom we haar gevraagd hebben! HAHAHA 
We vinden het allebei erg druk in Aosta, scoren nog boodschappen voor een week, een goed ijsje (zonder kun je de stad echt niet verlaten vind ik) en heel veel fruit voor de bouwploeg en toen snel weer omhoog.
De stilte in. De koelte in. Want-het-was-warm!
Op de berg is duidelijk een nieuwe week begonnen met de bouw. Er zijn zeker 4 bedrijven en 6 busjes op het terrein bijgekomen. Het gaat alle dagen af en aan, veel klusgeluiden en ingenieurs en capo’s die controleren en rapportages maken. Documenten die ik dan weer vertaal, doorneem, onderteken, keuzes maak of nog wat vragen over stel. Wat een activiteit, veel maar mega gaaf! En ontzettend blij met alle pro’s. Alleen rond de lunch en na 20 uur ’s avonds is het stil tot 7 uur in de ochtend.
Na twee dagen zit het ritme er bij ons ook goed in. Ik vind het heerlijk dat Raymonda hier zo makkelijk mee om kan gaan. Eigenlijk gaat nergens iets ‘normaal’ en veranderd alles ook de hele dag door. Nog geen uur is te plannen.
Ik heb door de spontane werkzaamheden van het hoogseizoen van de reizen veel minder tijd voor ‘Sfeer & Inrichting van de casa’ en Raymonda beweegt er soepel in mee. Zo fijn! Het is alsof ze hier al weken woont.
Ik heb haar aangegeven dat als mensen spontaan langskomen Allard en ik altijd een praatje maken en zeggen dat ze altijd welkom zijn. Als er wandelaars komen kijken n.a.v. het artikel over onze casa in de krant ontvangt Raymonda ze en zo krijg ik allemaal grappige updates van haar van mensen die ons via Instagram volgen, het allemaal zo mooi vinden wat we doen en zeker weer terugkomen om te kijken als het af is. Daar word je toch gewoon blij van! 
De buurman spreekt Raymonda aan en vraag waar ik ben. Hij duid mij uit door met zijn hand achter z’n hoofd te wapperen. Ik kom niet meer bij. Zo sta ik hier dus bekend, met mijn grote krullebol staart. hihi
We worden elke dag vroeg gewekt door het werk van de bouwvakkers, ontbijten aan de grote tafels, dineren in de schaduw van de boom en alle koffie en theepauzes en de lunch nemen we ook in de chille stoelen bij de boom. Of ergens in het veld op een kleed. Ik heb veel belletjes die week en zoek daar altijd een mooie steen of fijn uitzichtplekje voor op. Tomo huppelt dan altijd gezellig mee. Waar wij zijn is hij. Heel sweet en dichtbij. 
De capo van Rubner roept na een aantal dagen vanaf de steiger dat we ‘bella vita’ hebben! Hij wijst zo over ons terrein en zegt er met een grote glimlach en tevreden bij … Colazione hier, cena daar, beetje bellen …
We moeten heel hard lachen, want de andere momenten waren we best hard aan het werk, ik had ook best een vol hoofd van alles, maar we begrepen het ook gelijk dat het beeld Bella Vita was! Het werd ook gelijk nog meer dat toen hij dat had gezegd voor mij!
Na onze samen momentjes dook Raymonda de stallen weer in voor haar grote sorteer- en opruimjob. Een AH tas was inmiddels haar mattie geworden als vervanging van haar gebroken pols! Tjonge jonge, ik vond het wel wat, maar ze vond het fijn om zo lekker te rommelen. Ik ging dan weer de caravan in om voor de Bergwandelen.com, Bergtrails en Casa di Montagna Thouraz aan de slag te gaan. Het was echt supergezellig om zo samen te leven. Een heel bijzonder leven, zo midden op de bouwplaats.
Na het diner moesten we altijd nog even geduld hebben tot de bouwploeg weg was. En dan …
deden we ‘de avondronde’. In de stilte van de vallei waar je alleen de krekels hoorde. We liepen rondom en door de hele casa om te zien wat er die dag gedaan was. En dat was altijd veel! Elke dag weer een magisch moment, terwijl ondertussen de bergcontouren steeds meer zichtbaar werden nu de zon achter de bergen was gedoken.
We zagen die week de vloeren op de begane grond gestort worden, de dakstenen teruggelegd worden, koperen dakgoten gevormd en geplaatst worden, het hout rondom aan de buitenkant van het huis en in de balkons gemaakt worden, de binnenwanden van de badkamers, heel veel buizen zijn getrokken voor water en electra, het eerste kabeltje heb ik in een appartement gespot, de isolatie op de begane grond, de balken van de balkons buiten en zoveel meer details. Ook is er een flinke start gemaakt met de technische ruimte waar straks alle machines komen te staan.
Ook hebben we afvalhout kunnen weggeven aan een bekende van onze buurman. Een gezin stond de volgende dag op de stallen om al het hout in te laden. Ze gaan er een opslaghok van maken en waren er ontzettend blij mee. Tof!
Een paar keer heb ik nog een klein runnetje gedaan met Tomo om hem ff lekker uit te laten en nog even een klein beetje sportbenen te hebben voor mijn Bergtrails trailrunreis de week erna.
Met één avondronde zijn we met de plattegronden uitgebreid door het huis gelopen en ging Raymonda lekker brainstormen met wat waar zou komen, en welke stoel en welke bank. Tafel zus, stoel zo. We bekeken de uitzichten per appartement en hoe we het zouden inrichten zodat je maximaal van het uitzicht kan genieten. Heel gaaf om te doen. Zo gaat het wel helemaal leven!
Dus ja … feeling krijgen met de sfeer en inrichting moest wel in Thouraz 
. Met nog heel veel meer inspiratie zijn we weggegaan en daar kunnen we lekker mee door. Bovenal was het een hele fijne en bijzondere vriendinnenweek samen, hard gewerkt en ook nog tijd gehad voor mooie en fijne gesprekken. Dank je wel lieve Raymonda! 
. Met nog heel veel meer inspiratie zijn we weggegaan en daar kunnen we lekker mee door. Bovenal was het een hele fijne en bijzondere vriendinnenweek samen, hard gewerkt en ook nog tijd gehad voor mooie en fijne gesprekken. Dank je wel lieve Raymonda! Heb je dit hele verslag gelezen en vind je het leuk om Raymonda en mij een beetje mee te helpen met de inrichting van Casa di Montagna Thouraz? Dat kan! Heb je spullen over? We zoeken nog vanallesennogwat en je bent van harte welkom op ons Verzamelfeest op 20 september.
Meer informatie & aanmelden:
