Op visite bij onze vicino (buurman)!
Mezzo giorno waren we uitgenodigd voor de pranzo bij de boer in de vallei. Elke dag maakt hij een ronde over ons terrein met zijn 32 koeien en elke dag checkte hij even op we het wel scherp hadden. Ja hoor, we komen!
Mezzo giorno stoppen we al onze bezigheden in Thouraz en wandelen naar de boerderij. Ongeveer een kilometer is het denk ik. Ik grijp de kans gelijk aan om mijn 3e testvluchtje met onze nieuwe drone te maken, wetende hoe mooi ons wandelingetje is met de ‘vallei die zich daar opent’. Op afstand horen we de boer al Eva en Mathilde roepen, twee eigenwijze koeien die nog niet naar binnen willen
.
Allard zet moeiteloos zijn talenkennis in. Zo knap vind ik dat! Onderweg belt hij nog even naar een hut in Zwitserland (Duits). De boer heeft meer mensen uitgenodigd, we zitten met z’n 10-en aan tafel, en de meesten spreken (ook, verstaand, voldoende of vloeiend) Frans. Dus Frans wordt zo’n beetje de voertaal aan tafel met tussendoor Italiaans, Valdostaans en Nederlands.
Nadat alle koeien binnen waren natuurlijk.
Binnen was een lange tafel gedekt, alles was er!
Voor praten was trouwens niet heel veel tijd, want na de eerste gang, volgde de 2e en een 3e. Allemaal op de houtkachel gemaakt door de zus van de boer. Puurder kan het eten niet zijn.
Het kwam van de berg of van het land. Vlees, kaas, champignons …
Die champignons kennen we wel. Die groeien in een paar dagen van een klein wit bolletje naar een voetbal zo groot! Ik grap met de overbuurvrouw dat we tijdens dit diner ook zo snel groeien hahaha.
Mijn communicatie hoogtepunt wordt – zo blijkt – de drone. Ze springen omhoog en willen zien hoe het werkt. Pret en plezier. Ik wilde ‘m net weer inpakken, maar toen vroeg de boer of ik ff naar iets groots wits aan de overkant kon vliegen om te kijken of dat ook een champignon was die we net hadden gegeten 

. Dus sjeesde ik met de drone ff naar de overkant. Hilarisch natuurlijk.
Het was weer een mooie dag en met alle anderen aan tafel kennen we weer heel veel lieve en mooie mensen ‘hier op de berg’.
Morgen worden we weer gewekt door Eva, Mathilda en alle anderen met het idyllische koebellen geluid.
