FEEST! WE ZIJN OPEN!!!!

Dat wat Allard en ik 6 jaar geleden niet zochten, werd een droom.

Gevolgd door jaren hard werken met hoge pieken, diepe dalen. Verwondering, pret, twijfel, verdriet, vuur, stilte, gekkigheid, genieten, versimpeling, de nog steeds groeiende liefde voor het Italiaanse en nog zoveel meer

En eindeloos veel hulp. Waarschijnlijk ook van jou. Door te helpen klussen, financieel, meubels, spulletjes & spelletjes, te luisteren of ons een hart onder de riem te steken. In gedachten of met een berichtje. Wat een enthousiasme en energie van jullie. En wat een rijkdom voor ons. Dank je wel!

Veel doorzetten zit ook in die jaren. Ook op die momenten waar we dachten dat dat werkwoord alle vormen al wel had gehad.

…

Je bedenkt dat niet in het moment, maar dit alles maakt dat de plek inmiddels vervlochten is met ons hart en een krachtplek is geworden. We zien dat ook ‘gebeuren’ bij de mensen die al zijn geweest. En dat raakt.

Als – wie dan ook – ons de afgelopen maanden vroeg ‘hoe gaat het’ dan kwam er in het antwoord sowieso iets over ‘DE code’ in voor. Het werd de cliffhanger van de afgelopen maanden

De code.

Het klinkt nogal raadselachtig natuurlijk.

Het huis was klaar, maar we hadden nog een CIN code nodig die niet alleen de deuren van de casa opent, maar ook die van alle instanties die we nodig hebben. En dat zijn er nogal wat. En ook dat is nu gelukt. Een hele hele dikke