VAN DIE DAGEN
Zondag reed Allard terug naar Nederland om er voor de kids te zijn. Ik (Jantiene) bleef nog 3 dagen in Thouraz, want er moesten een aantal handtekeningen fysiek gezet worden. Aansluitend boekte ik de bus en trein naar Nederland.
Terwijl Allard al in Nederland was kwam het bericht dat eea niet op tijd geregeld kon zijn waardoor ik geen handtekening kon zetten. Typisch zo’n geval van: alles laten vallen, regelen, bellen, doen. En een paar uur later was het voor elkaar. Het kan toch. 💪 Pjiew! Maar het is pas zeker als …
De handtekeningen-dag begint leuk! Nog even een rondje over de bouw, er is weer een betonmolen. Altijd indrukwekkend en goed voor ‘big steps’, met de mannen een babbeltje en één bouwvakker wenst me ‘een fijne vakantie’ 😅🙈. Op zich is het wel waar dat we in Nederland tegenwoordig wat bijkomen, waar dat eerder andersom was, maar vakantie zou ik t ook niet noemen. Wel heel sweet van ‘m.
Minimaal gepakt trail ik 1000 meter omlaag naar Aosta stad. Dit is wel een hobbel de bobbelpad trouwens 😀. Heerlijk. De views op 3000-4000ers vervelen nooit!
Nu ik alleen ben komt de realisatie van onze ‘Italiaanse reis’ van de afgelopen 5 jaar nog meer binnen. De gangen, de steegjes, de onbestemde trappenhuizen waar we lukraak omhoog liepen in de hoop onderweg links of rechts het – vaak goud glimmende – plaatje te zien met de naam van onze ‘appuntamento’. Onderweg de vertwijfeling van ‘is het wel hier?’ met tegelijk een schakelend brein naar de Italiaanse taal, de naam van onze afspraak en een opstart-zin. Om die vervolgens hakkelend en inmiddels steeds soepeler eruit te laten komen 😅. En altijd worden we bijzonder vriendelijk te woord gestaan 🙏.
En zo liep ik gisteren weer in de zonnige stad. Foto’s makend van mooie, grappige en bijzondere dingen als een ware toerist. Met het contrast van de handtekeningen om nog meer te wortelen in deze heerlijke vallei.
Bij de eerste afspraak sta ik in een hal, omringd met gesloten glazen ramen. Geen balie. En ik sta er maar wat. Wetende dat de oplossing zich vanzelf aan zal dienen. En inderdaad, iemand opent de deuren en brengt me bij de juiste persoon en mooi op tijd heb ik een vrolijke afspraak. 30 handtekeningen later sta ik weer buiten.
En door.
Een appje naar mijn volgende afspraak dat ik er over 15 minuten ben. Onderweg zie ik dat er nog een ijssalon open is. Daar ga ik zo heen om deze ochtend te vieren!
Bij het juiste huisnummer naar binnen, deuren die opengaan, het trappenhuis, het gouden bordje, m’n zinnetjes. Ook weer een goede afspraak, beslissingen en een handdruk.
Yes! Het is gelukt waarvoor ik langer was gebleven. Jippie!
Ik koop het ijsje en update Marco onze fiscalist en hij vat deze ochtend – met de herinnering van afgelopen jaren – mooi samen:
‘Geweldig! Niemand kan jullie tegenhouden 😜. Goed gedaan!!’
Er wordt nog een beetje geduld van ons gevraagd, maar dan kunnen we echt open! En dan kunnen we de plek met iedereen delen waar we zelf zo graag zijn.
En ondertussen rol ik bijna Nederland in na een soepele rit met de nachttrein 🙏
