Aperto voor één week!

We ploffen op bed en Allard zegt met een glimlach ‘Wat ga je schrijven op Facebook?’

Ik heb er geen woorden voor, het is teveel!

Ja, zegt Allard. Dat. En we zijn even stil.

De veranderingen zijn in zo’n hoog tempo gegaan dat het aan de ene kant heerlijk vertrouwd voelt om gasten te ontvangen en een reisweek te starten, maar dat we dat vanuit ons eigen huis doen??

Maar ook is er het ‘I love it when a plan comes together’- gevoel. Ook heerlijk!

Eindeloos dankbaar met ons topteam. Bank na bank, bed na bed. Onmogelijke kronkels hebben onze lijven gemaakt om te poetsen en verplaatsen door de sneeuw. En tot slot de fase waar ik al een paar jaar naar uitkeek: de kussentjes en kleedjes! En toen kwamen de eerste gasten aan!

Karin kookte al! En dat na een enorme shopsessie in een nieuwe winkel, koken in een nieuwe keuken. Het was echt een verrukkelijk openingsdiner .

Jeroen had glazen en champagne geregeld. Wow!

Na het proosten zaten we met 18 sneeuwwandelaars aan het diner. Vrolijk gebabbel in ons huis. En iedereen heeft een slaapplek. In ons huis. Hoe dan? Vijf jaar geleden was hier alleen nog maar een droom. En vorig jaar alleen nog zand.

Het is gelukt.

Wauw.

Geen woorden en toch wat geschreven.

Time to sleep. To dream about our dream. . Gekke wij